27 กุมภา..ไคว่าเปนวันวาเลนไทน์??



เฮ้อ..เกิดทั้งที ก้อต้องสอบอีก เปนอะไรที่ทำไม่ได้จิงจัง-*-

วันนี้ก้อคงเหมือนๆทุกวัน

แต่ที่ต่างกันก้อคงตรงที่ มีSMSมากมายส่งมาตอนเที่ยงคืน

 เ พื่ อ น ไม่ลืมกันจิงๆ (ดีใจ ดีใจ)

ตื่นเช้า ไปสอบ บ่นๆ ทำไม่ด้ายย..
ตกเย็นพวกบินๆทั้งหลายชวนไปกินส้มตำ
นั่งจนค่ำๆเครื่องบินให้การ์ด(บอกว่าไม่มีเวลาไปหาของขวัญ)
ซักพัก ต า ของพวกมัน มองอะไรข้างหลังวะ??

สงสัย สงสัย <หันไปมองบ้าง^^>

อุ๊ย!! ตกใจ เซอไพรส์ เซอไพรส์
มีหนุ่มSIเดินมาสามคน
คนแรก..บึกบึน สร้างสรรค์ ใส่หูมินนี่
คนกลาง..สูงๆ ขาวๆ ตาตี่ หน้าตาดี มีสกุลรุณชาติ
<ทำไมไม่เดินมาคนแรกอ่า แหะๆ>
คนที่สาม..ไม่ค่อยมีส่วนร่วมนะ หลบหลัง หลบหลัง

(คิดในใจ ..เดินมาหาชั้นชัวร์ ชัวร์)
พร้อมตุ๊กตาหมีตัวใหญ่

คนแรกสะกิด <ทำไมไม่ใช่คนกลาง...>
"ชื่อฟ้าใช่มั๊ยคับ"
"ค่ะ"
"เพื่อนฝากตุ๊กตาหมีมาให้คับ เพื่อนๆคงจะแอบดูอยุแถวนี้"
(คิดในใจอีกที..ก้อนั่งอยุข้างๆชั้นกันหมดนี่แหละ)

ตกใจ ตกใจ ดีใจ ดีใจ SIIT อิอิ

ขอบคุณน้า~

ปล.ของขวัญอะชอบนะ แต่ไม่แสดงออกตั้งแต่ตอนแรก
เพราะตกใจอะไรบางอย่างอยุ อิอิ


หนึ่ง ปี มีครั้งเดียว ไคลืมก้อน้อยใจนะ ฮึ

ขอบคุณทุก SMS Hi5 MSN Birthday นะ

ขอบคุณความเหงาที่ทำให้รุว่ารักเทอเท่าไหร่T^T
ขอบคุณต้นไม้ ที่ยังอยุกับต้นหญ้า
ขอบคุณเวลา ที่ทำให้รุว่า มันไม่ช่วยอะไร
ขอบคุณหัวใจ ที่ยังคงเต้นได้ปกติดี
ขอบคุณเทอคนดี ที่ทำให้รุว่าอะไรเปนอะไร
ขอบคุณที่เดินจากไป โดยไม่ร่ำลา
สุดท้าย..
ขอบคุณที่ทำให้ฉันรุจักกับคำว่า ผู้ชายดีๆไม่มีในโลก


เกี่ยวมั๊ย??,,,, เกี่ยวสิ^^